Microkrediet

by

Een van de millenniumdoelen van de Verenigde Naties is om in 2015 de armoede in de wereld te hebben bestreden [zie Millennium Ontwikkelingsdoelen]. Een hulpmiddel om dit te bereiken is het verstrekken van microkredieten. In 1997 heeft er een microkredietconferentie plaatsgevonden. In deze conferentie is tot doel gesteld om aan 100 miljoen van de armste families voor 2005 een krediet te geven, waarmee ze zichzelf kunnen ontwikkelen en zich van werk kunnen voorzien om zo uit de armoede te komen. Sinds het vaststellen van deze doelstelling tot aan 2003 zijn aan 54 miljoen mensen (voornamelijk vrouwen) die behoren tot de armste bevolkingsgroep (die leven van minder dan één dollar per dag) microkredieten verstrekt. Zo kan het verstrekken van microkrediet invloed hebben op 274 miljoen familieleden (Daley- Harris, 2004).

Een microkrediet houdt in dat vaak lokale banken en non-gouvernementele organisaties (NGO’s) een kleine lening (bijvoorbeeld 100 dollar) verstrekken aan mensen die leven in armoede. Deze lening heeft tot doel de arme bevolking de mogelijkheid te bieden om te investeren en zichzelf te ontwikkelen. Hiermee kunnen ze geld verdienen zodat ze beter kunnen voorzien in hun levensbehoefte en tevens de lening weer kunnen terugbetalen of verder kunnen investeren (Rankin, 2004). Er kan door middel van microkrediet een markt worden gecreëerd die de situatie in ontwikkelingslanden kan veranderen door een goed georganiseerde en efficiënte informatievoorziening, competitie en keuzemogelijkheden om de levensstandaard te verhogen. Zo kan de vicieuze cirkel van armoede worden doorbroken (Prahalad & Hart, 2000).

De beperkingen in microfinanciering zijn dat veel banken en NGO’s een zeer hoge rente vragen voor de lening, van soms wel 100 procent bij banken en 70 procent bij NGO’s. Beide percentages zijn in veel ontwikkelde landen zelfs verboden om voor een lening te vragen. In deze situaties helpt men de armen juist niet, maar profiteert men juist van hen en draagt de lening niet bij aan het verminderen van de armoede. Microkrediet kan daarom alleen de armoede beperken wanneer er een niet te hoge rente aan de lening zit, zodat de lening door de opbrengsten zelf kan worden terugbetaald en de levensstandaard ook daadwerkelijk kan worden verhoogd (Prahalad & Hart, 2000).

 

 

Tags:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: