Mensenrechten

by

Mensenrechten zijn regels die de mens vertellen wat wel en wat niet aanvaardbaar gedrag is. De rechten zijn opgesteld opdat alle mensen met elkaar in vrede kunnen leven en om te voorkomen dat mensen door anderen geschaad worden (Beerda, 2009). De effectiviteit van de mensenrechten zit in het feit dat iedereen deze rechten kent en deze bijna overal in de wereld worden toegepast. Dit wordt niet onvoorwaardelijk gedaan; in de gehele wereld worden in meer of mindere mate de rechten nog steeds geschonden.

Al aan het begin van de jaartelling waren er al vormen van mensenrechten te vinden. Onder anderen de Egyptenaren kenden al een duidelijk regelsysteem waaraan de mensen zich moesten houden. Echt vorm kregen de mensenrechten pas in 1789, toen de Franse Revolutie leidde tot de eerste universele mensenrechtenverklaring, de Droit de l’homme et du citoyen (Verklaring van de rechten van de mens en de burger). Dit document, gebaseerd op de gedachten van de filosofen Locke en Rousseau, telde zeventien artikelen die het gedrag van mensen in goede banen zou moeten leiden. In Nederland volgde een grondwet met een dergelijke verklaring in 1795 (Uzman, 2005; Beerda, 2009).

In 1945 zijn de Verenigde Naties (VN) opgericht om gezamenlijk te voorkomen dat er in de wereld mensen moeten lijden door het voeren van oorlogen. In de loop der jaren zijn steeds meer landen lid geworden van de VN. Alle leden hebben in de wet- en regelgeving de mensenrechten opgenomen. Onder leiding van Roosevelt is in 1948 de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens opgesteld: een document met een dertigtal mensenrechten die in de gehele wereld zou moeten gelden, maar waar in ieder geval de leden van de VN zich aan moeten houden. Dit wordt gezien als de eerste poging om mensenrechten internationaal te laten gelden (Beerda, 2009).

Bij schending van de rechten van de mens kan men de rechter inschakelen. Internationaal gezien is er ook het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waar niet alleen individuen, maar ook groeperingen en staten kunnen worden aangeklaagd. Naast deze gerechtelijke stappen die ondernomen kunnen worden door individuen zijn er ook organisaties die zich bezighouden met de rechten van de mens. Onder andere het Rode Kruis is een bekend voorbeeld hiervan (Beerda, 2009).

Voor maatschappelijk verantwoord ondernemen is het belangrijk de mensenrechten in de gaten te houden. Stakeholders verwachten in toenemende mate dat producten en diensten op een verantwoorde manier tot stand zijn gekomen. Dit houdt ook in dat de mensenrechten hierbij niet worden geschonden. Wanneer dit wel het geval is, kan een bedrijf imagoschade oplopen die moeilijk te repareren valt. Om de mensenrechten niet te schenden moet men verder kijken dan het beleid van de eigen organisatie. Ook moet men ervoor zorg dragen dat de bedrijven die betrokken zijn in de productieketen, de mensenrech- ten niet schaden.

 

Tags: ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: